Można łatwo dowieść, że posłużenie się kryterium nakładów komparatywnych nie grozi jednostronnością rozwoju gospodarczego, oraz że nie hamuje uprzemysłowienia kraju słabiej rozwiniętego. Kraj słabiej rozwinięty zwiększa bowiem w wyniku handlu zagranicznego efektywność zastosowania swych zasobów i środków, przyspiesza akumulację, z której czerpie środki na dalszy rozwój gospodarczy. Trzeba sobie ponadto zdawać sprawę z tego, że zwiększenie np. eksportu rolnego nie jest nieograniczone. Kraj rozwija eksport w granicach możliwości zwiększenia podaży oraz zgłaszanego popytu przez kraj importujący. Ponadto czynnikiem wyznaczającym zakres tej specjalizacji jest konieczność zachowania równowagi bilansów płatniczych krajów.
Chodzi tu o adekwatność teorii i praktyki międzynarodowego podziału pracy rozwijanego w ramach wspólnoty krajów socjalistycznych.
Wydaje się, że w praktyce trudno jest w' ogóle ustalić w pełni racjonalny podział między krajami należącymi do RWPG w oparciu o kryterium nakładów komparatywnych, głównie ze względu na to, że każdy kraj prowadzi z reguły zróżnicowaną politykę techniczą w odniesieniu do poszczególnych dziedzin gospodarki.
Dodaj do koszyka | ubezpieczenia |
|